In een indringend interview met Johannes Clasen van Artsen voor Waarheid en Vrijheid (MWGFD) haalt Dr. Helmut Sterz, oud-hoofdtoxicoloog bij Pfizer en schrijver van het boek “De Vaccin-Mafia”, hard uit naar zowel de farmaceutische sector als de politiek. Hij ontleedt de drijfveren van de farmabedrijven tijdens de zogenaamde pandemie, de rampzalige tekortkomingen in de vaccinontwikkeling en welke consequenties daar volgens hem uit moeten volgen.
Dr. Helmut Sterz, dierenarts, lid van MWGFD en jarenlang in een leidende positie werkzaam in de farmaceutische industrie – tot slot als hoofdtoxicoloog bij Pfizer – heeft de gebeurtenissen van de afgelopen jaren van dichtbij meegemaakt. Zijn professionele achtergrond en zijn eigen beoordeling van wat er rond de ontwikkeling en goedkeuring van de corona-vaccins gebeurde, leidden uiteindelijk tot zijn boek “De Vaccin-Mafia”. Het werk, dat begin december verscheen, veroorzaakt al opschudding in vakmiddens, maakt Sterz tot een veelgevraagd spreker en lijkt hard op weg naar de bestsellerlijsten.
Het gesprek tussen Clasen en Sterz verloopt kalm en zakelijk. Toch voel je achter de rustige toon hoe diep dit thema hem raakt. Achter zijn scherpe analyses schuilt steeds weer ontzetting over wat er in de corona-periode is gebeurd, vooral het optreden van de farmabedrijven – inclusief dat van zijn vroegere werkgever Pfizer. Hij spreekt open over zijn bezorgdheid voor iedereen die zich tegen Covid-19 heeft laten inenten.
Tegelijk wil hij gevaccineerden die nog geen duidelijke klachten hebben geruststellen. Wie tot nu toe geen noemenswaardige bijwerkingen heeft ondervonden, zal “zeer waarschijnlijk ook in de toekomst geen ernstige schade oplopen”. Maar hij benadrukt: dat geldt alleen zolang men zich niet opnieuw laat prikken.
De Taak van een Toxicoloog
Sterz legt helder uit wat zijn vroegere werk inhield: een geneesmiddelentoxicoloog moet op basis van proeven met cellen, organen of dieren een voorspelling doen of een stof veilig aan mensen kan worden gegeven, onder welke voorwaarden en in welke doseringen. Hij was als het ware “een soort vangnet” dat onacceptabele bijwerkingen moest opsporen vóór testen op mensen begonnen. Risico’s moesten worden voorzien, voorkomen of beperkt.
Maar hoe dieper Sterz in de documenten over de corona-vaccins dook, hoe meer dat vangnet scheurde. Grote scheuren.
Minimale Tests – Maximale Haast
Terugkijkend op de ontwikkeling van de corona-vaccins spreekt Sterz een keihard oordeel uit. Op de vraag of de normale toxicologische normen zijn nageleefd, antwoordt hij zonder aarzeling: “Nee, absoluut niet”. Pfizer en BioNTech lieten zich volgens hem verleiden door de Amerikaanse PREP Act uit 2005 om slechts het absolute minimum aan toxiciteitstests uit te voeren. Die wet maakt iedereen die betrokken is bij ontwikkeling, productie, distributie en toediening van vaccins volledig aanspraakvrij – van farmaceuten tot artsen en overheidsinstanties.
Voor Sterz verklaart dat waarom beide bedrijven “alleen het allerlaagste minimum” hebben gedaan: testprogramma’s werden ingekort, tijdsdruk overheerste. Ook het ongekende tempo van de vaccinontwikkeling ziet hij als problematisch. Uit de documenten blijkt één duidelijk doel: “Het ging niet om extra veiligheid van de stof, het ging alleen om snelheid.”
De bedoeling van de verantwoordelijken bij de farmabedrijven was “die race zo snel mogelijk te winnen” om zo snel mogelijk geld te verdienen. Dat Pfizer/BioNTech al op 10 december 2020 goedkeuring kregen, noemt Sterz “volstrekt ongelooflijk”.
Toen hij de goedkeuringsdossiers onder ogen kreeg, schrok hij hevig: “Ik viel bijna van mijn stoel, want er was eigenlijk vrijwel niets gedaan dat relevant is voor de veiligheid bij mensen.”
Er ontbraken essentiële onderzoeken die nooit hadden mogen ontbreken: mutageniteitsstudies, immunotoxiciteitsstudies, veiligheidspharmacologische tests, degelijke reproductietoxicologische onderzoeken. In plaats daarvan waren er slechts zeer beperkte tests – een korte tweedagentoxiciteitsstudie bij ratten en één reproductietoxicologisch onderzoek dat hij door ontwerp en diersoort als niet betrouwbaar beoordeelt.
Bijzonder explosief vindt hij het gebruik van toxische lipidnanopartikels die, “dat wist men”, niet waren goedgekeurd voor gebruik bij mensen. Zijn conclusie is scherp: “Voor mij is dit een behoorlijk schandalig optreden geweest.”
Klinische Trials en het Stilzwijgen van de Overheden
Volgens Sterz zag Pfizer in zijn grote klinische studie wel degelijk veel bijwerkingen, maar “men reageerde er niet op”. Sterfgevallen werden onvoldoende gerapporteerd. Direct na de goedkeuring, toen het middel massaal aan de bevolking werd gegeven, ontstonden “in zeer korte tijd meer dan 1000 doden”. “Maar niemand leek dat te interesseren.”
Het Paul-Ehrlich-Instituut krijgt zware kritiek: “Dat instituut werd, net als veel andere pharmacovigilantie-instanties, overspoeld met meldingen van bijwerkingen. Ze konden het niet meer bijhouden. Wie dáár niet van wakker lag, van die persoon kan ik niet geloven dat hij vakbekwaam is. […] Als zo iemand gewoon doorgaat en niet zegt: Stop! We moeten hier pauze inlassen! – dan handelt die persoon crimineel.”
Voor hem is dat een onvergeeflijke fout, alleen te verklaren door angst: “Men heeft gezien wat er gebeurde met mensen die zich uitspraken.”
Zwijgen was “een grote tekortkoming in verband met de taak die men heeft”.
De Mens als Proefkonijn in een Groot Experiment
Kijkend naar de klinische tests en de massavaccinaties spreekt Sterz van ernstige ethische problemen: de mens werd “een proefkonijn”.
“Men heeft hier een menselijk experiment uitgevoerd op miljarden mensen, zonder dat daar veel gevolgen aan verbonden waren.”
Hij herinnert eraan: “Als een mens in een menselijk experiment wordt opgenomen, moet dat volgens de Code van Neurenberg gebeuren. Wordt dat niet gedaan, dan is het hele onderzoek verboden.”
Dat artsen met jarenlange opleiding en ervaring deze vaccins als veilig en effectief beschouwden, begrijpt hij niet: “Hoe kan iemand zijn verstand uitschakelen en zeggen: Ja, ik geloof dat het echt in orde is wat meneer Spahn of meneer Lauterbach ons vertellen.”
Het Brede Spectrum van Bijwerkingen
Sterz ziet een zeer breed scala aan mogelijke vaccinbijwerkingen. Veel ziektebeelden zijn mogelijk: problemen aan het centrale zenuwstelsel, beroertes, vaatverstoppingen, schade aan hart, nieren, huid en spieren, oogschade, perifere zenuwschade. “Er is eigenlijk geen orgaansysteem dat gespaard blijft. […] Ik weet niet eens waar ik moet beginnen. […] Lees de relevante literatuur en je ziet dat niets ontzien wordt.”
Daarbij komt het door de vaccinatie opgewekte spike-eiwit, dat nu in laboratoria aantoonbaar is en langdurig in het lichaam kan blijven, met de mogelijkheid “overal schade aan te richten”.
Vruchtbaarheid en Zwangerschap
Vooral over risico’s voor vruchtbaarheid en zwangerschap spreekt Sterz met grote ernst. Vroege miskramen in dierproeven, ontbrekende data en weinigzeggende of afgebroken studies hadden nooit mogen leiden tot het besluit om zwangere vrouwen te vaccineren. Toch werden zij, ondanks onvoldoende gegevens, ingeënt – met ernstige bijwerkingen tot gevolg.
De gouden regel in de gynaecologie – nooit een nieuwe stof bij een zwangere vrouw gebruiken – werd geschonden. Dat artsen desondanks doorgingen met vaccineren bij zwangeren noemt hij een fatale fout die gevolgen moet hebben: “Ik ben van mening dat artsen die bij zwangere vrouwen bleven vaccineren hun beroep hebben gemist en hun bevoegdheid zouden moeten verliezen.”
Boodschap aan Gevaccineerden: Hoop en Waakzaamheid
Ondanks al zijn waarschuwingen probeert Sterz ook rust te brengen bij wie nog geen klachten heeft. Wie tot nu toe “geen noemenswaardige bijwerkingen” ondervond, heeft “zeer waarschijnlijk” ook later geen ernstige schade te vrezen – mits men zich niet nog eens laat inenten.
De waarschuwing voor een volgende prik vergelijkt hij met een dodelijk spel: “Voor mij is dat als Russisch roulette, waarbij je steeds weer een patroon in de trommel doet en kijkt wat er gebeurt.”
Persoonlijke Betrokkenheid
Het gesprek wordt bijzonder aangrijpend wanneer Sterz vertelt over de gevolgen in zijn eigen familie- en vriendenkring. Zijn vrouw liet zich driemaal vaccineren om de kleinkinderen weer te mogen zien – tegen zijn dringende advies in. Hij voelde zich toen “een roepende in de woestijn”. Na hevige spierkrampen en pijn na de eerste prik heeft zij nu spijt. Zij begreep: “Het ging er alleen om zo veel mogelijk mensen te vaccineren en daar heel veel geld mee te verdienen, ongeacht hoeveel leed en dood dat veroorzaakt.”
Zelf ervoer hij als ongevaccineerde in Frankrijk maatschappelijke uitsluiting (“Macron heeft de ongevaccineerden veel moeilijkheden bezorgd”) en nam hij regelmatig deel aan wandelingen en demonstraties. Dat onderstreept hoe persoonlijk en betrokken Sterz deze periode heeft beleefd.
Eisen aan Farma en Politiek
Sterz wijst erop dat Pfizer in de VS 70 miljard subsidie kreeg om nieuwe vaccins te ontwikkelen en te onderzoeken. Daaruit volgt voor hem een morele plicht: Pfizer zou zich verplicht moeten voelen “therapieën te ontwikkelen tegen de ziektebeelden die zijn ontstaan”.
Het zou “een schande zijn als ze daar niet op springen om de schade die ze hebben aangericht te helpen herstellen.” Vooral eerlijkheid en verantwoordelijkheid zijn nodig: “Als de bedrijven eerlijk waren, zouden ze ethisch verplicht zijn dit nu eindelijk te doen.”
Hij pleit ook voor financiële compensatie door de farmabedrijven: “Die miljarden die ze verdiend hebben, zouden deels in fondsen moeten vloeien waaruit zwaar gedupeerden worden gecompenseerd. Dat zou ons allen verlichten en het imago van de farmaceutische industrie weer enigszins herstellen. […] Met deze catastrofe hebben ze de kans die schade tenminste te verzachten.”
Voor verantwoordelijken in farmabedrijven, instanties, regering, media en geneeskunde eist hij duidelijke consequenties: “Zij moeten zich voor de rechter verantwoorden voor wat ze hebben gedaan.”
Slot
Dit interview toont een echte deskundige die overtuigd is van ernstige fouten – fouten die hij in zijn boek “De Vaccin-Mafia” gedetailleerd vastlegt. Het is niet alleen zijn vakkennis die Helmut Sterz zo’n bijzondere gesprekspartner maakt. Het is de combinatie van deskundig inzicht, verontwaardiging en persoonlijke geraaktheid die dit gesprek zo boeiend en aangrijpend maakt. Je voelt dat “De Vaccin-Mafia” voor hem geen gewoon boek is – maar een dringende waarschuwing, een oproep tot bezinning en een wake-upcall voor ons allemaal.
Ook prof. Sucharit Bhakdi is duidelijk in zijn conclusie: de mRNA-vaccinaties moeten onmiddellijk worden stopgezet.
